Een persoonlijke noot
Mijn blog van deze week is een persoonlijk verhaal, waarmee ik me bewust kwetsbaar opstel. Ik had het ook niet kunnen schrijven, maar ik kies hiervoor, omdat ik niet de schijn wil ophouden dat alles oké is, terwijl het dat niet is.
De afgelopen tijd heb ik noodgedwongen gefunctioneerd op mijn 'reservetankje energie', zoals de praktijkondersteuner dat uitdrukte'. Ik heb in het verlenen van mantelzorg eigenlijk meer gegeven dan gezond voor mij was, maar het kon moeilijk anders. Ik wilde mijn tante niet in de steek laten, zolang er geen andere oplossing was..
Ik ben blij dat ik het samen met Ingrid kon doen - alleen had ik het beslist niet gekund. Maar nu is mijn reservetankje bijna leeg. Ik balanceer op het randje en moet nu hoognodig mijn tankje energie weer bijvullen. Nu de intensieve mantelzorg voorbij is, voel ik pas goed hoe moe ik ben...
En mijn lichaam geeft ook duidelijk aan dat ik de komende tijd heel goed voor mezelf moet zorgen. GIsteren was ik nog bij de huisarts met een bloedneus die maar niet over ging. De tweede in twee dagen tijd. Stress kan daarvan de oorzaak zijn, aldus de arts.
De vraag die ik mezelf nu stel is "waar laad ik het meeste van op?" Rusten is nodig en dat doe ik ook - tegen mijn gewoonte in ga ik tegenwoordig 's middags vaak even naar bed. Verder is ook rustig wandelen en fietsen in de natuur iets dat me energie geeft, zolang ik mijn grenzen maar in acht neem. Ook creatieve experimenten helpen me om mijn enthousiasme en levenslust terug te vinden. En, last but not least, ook vertellen en mensen ontvangen in het Vertelmuseum doen me keer op keer weer stralen.
Dat vertellen heb ik nu al een tijdje niet meer gedaan. Ik ben minder naar buiten getreden, met het gevolg dat bijna alles op dit gebied en ook mijn sociale leven een beetje stil is komen te liggen.
Gelukkig heb ik wel mijn studie Core Transformation voort kunnen zetten. Ik denk dat het zelfs dankzij deze studie is, dat het niet erger met me is gesteld.
Ik hoop de komende tijd alles weer langzaam op te bouwen. Ik zie ernaar uit om weer eens een vertelvoorstelling te mogen geven en ik sta mezelf toe om eerst nog maar even heerlijk verder te spelen met naald en draad.
Reactie plaatsen
Reacties